Bitloos

Waarom bitloos? 

In ons werk met (jonge) paarden werken we volgens onze 4 basisprincipes rust, respect, plezier en vertrouwen, uitgebreid beschreven onder filosofie. Met het africhten van paarden komt dan altijd het onvermijdelijke moment dat we de paarden moeten laten wennen aan het bit. Dit voelde al lange tijd niet goed; immers, een bit is toch voor het paard iets onprettigs, een dwangmiddel, en strookt dus in die zin nooit met onze principes, vertrouwen en plezier!

Daarom hebben we onlangs besloten het roer bij de africhting om te gooien! De paarden die op dat moment in africhting stonden en al een paar keer een bit in hadden gehad, hebben we vanaf dat moment ook met een bitloos hoofdstel gereden. Het resultaat was verbluffend. De paarden waren plotseling veel makkelijker te sturen en te remmen. Dit heeft ons gesterkt in de overtuiging dat het voor het paard veel vriendelijker, duidelijker en absoluut pijnloos is.

We hebben verschillende soorten bitloze hoofdstellen, waardoor we voor elk paard kunnen bekijken wat voor hem of haar het fijnste werkt. (voorbeelden + verkoop volgen)

 Ter illustratie nog een aantal wetenschappelijke onderbouwingen ter promotie van het bitloze rijden:  

Dr. Cook, , een Amerikaans chirurgisch gespecialiseerde paardenarts heeft veel onderzoek gedaan naar de fysieke gevolgen van het rijden met bit. Er zijn vele aandoeningen die te wijten blijken aan het bit; het hoofdschudden is het meest opvallende, maar er bestaan ook andere uitingen (ruim 100) zoals; mond wrijven, proesten, briesen, snurken, schuimen, tong over het bit leggen, mond open houden, kwijlen, op het bit leunen en een algemene overgevoeligheid en schuwheid wanneer het paard wordt aangeraakt rond de mond, gezicht en oren. dhr. W. R. Cook en kwam steeds tot de conclusie dat dit veroorzaakt wordt door; gezichtszenuwpijn die bij veel paarden wordt veroorzaakt door het bit.
Het bit brengt zowel chronische als acute pijn teweeg in de trigeminale zenuw bij paarden. De pijn kan of direct overgebracht worden naar de hersenen of via een zenuwbaan en ergens anders in het gezicht tot uiting komen. Een chronische pijn kan lijden tot vastzetten van kaken, nek, ruggengraat en ledematen.
Wellicht een verklaring voor paarden die een steltachtige korte gang hebben en wanneer ze zonder bit worden gereden ineens een ruime gang vertonen. 

Pijn signalen zullen direct naar de hersenen verzonden worden vanuit elke plek in het tandvlees, de lippen, het verhemelte, de tong en kiezen waarop het bit druk uitoefent. Bij ruinen en hengsten zitten veelal haaktanden in de lagen, deze zijn niet zichtbaar want zij zitten onder het tandvlees, aan de wortels hiervan zitten zenuwbanen als het bit hier op rust veroorzaakt dit pijn. Misschien is dit een reden dat ruinen en hengsten er vaker last van hebben dan merries. Dressuur paarden hebben ook relatief meer problemen dan recreatief gereden paarden. Sommige paarden hebben wolfskiesjes, zij hoeven niet altijd boven het tandvlees uit te komen maar zijn wel aanwezig en zitten dus precies op de plek waar het bit drukt.

Dit is ook het geval bij paarden tussen de twee en vijf jaar wanneer de melktanden gewisseld worden, dan is de mond juist heel gevoelig en net in deze tijd worden ze ook nog eens beleerd. Hierdoor zullen onvermijdelijk reacties ontstaan.
 

Dit zijn een paar redenen die zouden kunnen leiden tot het Bitloosrijden. Maar ook als je paard niet van dit alles heeft en je gewoon een fijn ontspannen paard wil hebben kan je bitloos gaan rijden. Het sluit goed aan bij het "natuurlijk paardrijden".
Het kan leiden tot een meer ontspannen paard.