Fokan
geboren: 1 maart 1986
Als
ik rustig tussen de paarden gaat krijg ik telefoon. Er is bezoek voor
Fokan en Enter! Ze komen er op de fiets aan. Over de hobbelige zandweg
zie ik de 2 bezoekers komen. Beide kennen de paarden goed en hebben er
op gereden. Altijd leuk voor de paarden. Maar Gijs, onze Belg, komt ook
even langs. Fokan laat zien dat hij het goed naar zijn zin heeft en gaat
samen met Gijs staan ze een tijdje te groomen. De bezoekers staan met
een glimlach op hun gezicht. Ze hebben het goed! een waar
paardenparadijs......
.jpg)
Het
gras is op! Met z'n allen knagen ze heel wat weg en de droogte in het
voorjaar is ook al niet bevorderlijk geweest voor de grasgroei. Maar Als
ik de paarden roep en weer een nieuw hek opengooi komen ze met z'n allen
op hun gemak naar me toe. Maar als ze zien dat er een heel nieuw stuk
beschikbaar is wordt de snelheid snel hoger. Ook Fokan drukt er nog een
galopje uit. Het nieuwe stuk grasland is werkelijk prachtig. Met de
picknickmand naast ons genieten we van de paarden, het weer en het
prachtige landschap
Fokan
begint een echt oud baasje te worden. Hij komt slecht uit zijn
wintervacht en doet alles rustig aan. Maar er hing al onrust in de
lucht! Er gaat iets gebeuren. Dan ziet Fokan de paarden weg galopperen.
Met zijn ouwe lijf springt hij ook aan in galop en opvallend makkelijk
gaat hij er achteraan. Met gespitste oren gaan de paarden het bos in.
Want daar was alle opwinding om te doen. Ze mogen het bos in! Met een
hoop gekraak en geritsel rennen de paarden door het bos. Ze weten even
niet wat ze er mee aanmoeten en bezweet komen ze tot stilstand op een
bloemenwei. Daar staat toch wel heel lekker gras en dat smaakt heerlijk.
Met de zon op Fokan's lijf en lekker gras, schaduw van de bomen en een
kudde vol vrienden. Een oude dag is zo gek nog niet....
Nu
gebeurt er eigenlijk nooit zo veel in de kudde, maar een auto met
trailer geeft altijd de nodige opwinding. Ray, een grote vosmerrie stapt
uit en met wat drukte loopt ze rond in haar eigen stukje. De kudde durft
niet echt dichterbij te komen, maar nadat entertainer was wezen
kennismaken komen Ann en Fokan ook dichterbij. Ray wordt acuut hengstig
en Fokan ziet haar wel zitten. Als hij flemend zijn hoofd omhoog steekt
moeten we allemaal lachen. ouwe snoeper...
Het
sneeuwt en de wereld is wit. Het begint een beetje op vorig jaar te
lijken. De dagen met strenge vorst zijn we wat drukker met het water dan
anders. Maar de paarden hebben er weinig last van. Onbeperkt hooi eten
zorgt ervoor de inwendige "kachel" goed brand. Als ik met de 4x4
ploegend door de sneeuw aan kom rijden en mijn warme muts nog eens extra
diep over mijn oren trek, wordt ik verwelkomd door de vrolijke paarden.
In de tonnen maken ze een mooi "gaatje" en drinken dan het water onder
het uit. Slim bekeken van de dames en heren. Enter loopt rustig op mij
af en komt een aai halen. Niets wijst er op dat ze het koud heeft.
integendeel de sneeuw blijft gewoon op haar dikke vacht liggen.
Fokan
doet het goed! hij eet zijn buikje rond en heeft inmiddels een nieuwe
vriend erbij. En niet zomaar eentje. Nuit, eigenlijk zijn rivaal, leid
de kudde. Vroeger was Fokan de leidende hengst ( we laten Fokan maar
even in die waan...) Maar Nuit heeft hem ooit van zijn troon gestoten.
Maar inmiddels zijn deze twee heren duidelijk dikke vrienden geworden.
Eerst week hij nooit van de zijde van Entertainer, maar nu zien we hem
steeds vaker naast Nuit grazen. Samen Grazen, samen spelen en samen
slapen. Zeker dat laatste doen ze graag. Met een zonnetje op hun lijf
lekker dommelen met z'n tweeën. Samen zijn ze dan ook bijna 50 jaar! Vet
zal hij nooit meer worden, maar een bolle buik heeft hij wel van al dat
lekkere gras.....Het
is koud, heel koud!! Het lijkt deze dagen gewoon niet licht te
worden. Alles is grauw en een enorm dik pak sneeuw zorgt ervoor dat we
alleen stapvoets kunnen rijden. Het laatste stuk is alleen te doen met
een 4 x 4 terreinauto. een beetje ongerust zijn we wel. Kan Fokan dit
wel aan? Is zijn vacht dik genoeg? Maar eenmaal bij de paarden maken we
ons onterecht zorgen. Ze vermaken zich prima in de sneeuw. Onbeperkt
hooi zorgt ervoor dat de "interne kachel" bij de paarden goed brandt. De
vacht is dik genoeg en er lopen dan ook allemaal paarden met een witte
deken op. Een prachtig gezicht! 
Langzaam
komt de vrachtwagen tot stilstand. Ook de auto met trailer stopt. Fokan,
Enter en Gijs kijken nieuwsgierig. Aart stapt uit de auto met een
halstertouwtje in zijn zak. Bij Fokan moet je altijd snel zijn als je
hem wilt pakken en je hebt maar 1 kans. Nou geen probleem en hij voelt
zich zichtbaar beetgenomen. We maken de boel in orde en Fokan neemt
Entertainer mee helemaal naar de uiterste hoek van de wei. Nou lekker
dan, dus Aart er maar weer achter aan. En dan laden. Tja, voor de mensen
die Fokan kennen is bekend dat dat nou niet zijn sterkste punt is.
Nieuwsgierig kijkt hij naar binnen en gaat dan in de "doe het lekker
zelf -stand" staan. We nemen opnieuw een aanloop en met wat aanmoediging
loopt hij naar binnen. De vraag is alleen waar naartoe......?? 
Als
de vrachtwagen stopt en de klep gaat open kijken ze nieuwsgierig naar
buiten. Jee wat een ruimte. Als een stel jonge paarden verkennen ze het
hele land. Maar ze zijn niet alleen! 2 enorme Shires staan ze op te
wachten. Gijs heeft meteen contact... "da's mijn formaat!". Fokan voelt
zich 10 jaar jonger. Zonder problemen rolt hij om en springt weer in een
keer in zijn benen om vervolgens weg te rennen. 's middags komen Nuit,
Lady en Pablo ook, de kudde is weer helemaal compleet! 
Fokan
heeft het naar zijn zin! Zeker als ik met een emmer vol appels uit de
auto stap. Emmer betekent voor hem iets lekkers en meneer staat dan ook
reikhalzend over het hek zijn best de doen om een appeltje te verdienen.
Nou Fokan, je krijgt niet één appel, nee een hele emmer! Dankzij trouwe
fans worden Fokan en Enter regelmatig flink verwend. Uiteraard snoept
onze Belg Gijs een appeltje mee. Fokan vindt dat prima wat hij is dikke
maatjes met onze koelbloedige Gijs. Nou vinden we dat verwennen geen
enkel probleem, want ook wij kennen de paarden maar al te goed vanuit
het `werkverleden`. Dus vertroetelen doen we met veel plezier en ze
hebben het meer dan verdiend! 
Jee
da's lang geleden!!! Tja een rusthuispaard beleeft natuurlijk (gelukkig)
niet zoveel. Zijn voetje doet het nog goed, maar meneer wordt toch
wel oud. We voeren flink, maar veel vet komt er niet op. Dus samen met
Enter maar naar een nieuwe wei. Een klein stukje over de weg moet toch
geen probleem zijn. Aart neemt Fokan en Enter in één keer mee. Fokan,
als volleerd politiepaard, zie overal spoken. Enter is super cool.
Uiteindelijk komen we bij de nieuwe wei. Tot hun knieën in het gras!
Altijd een geweldig gezicht!!! Nou Fokan, zorg nu maar dat je een dikke
speklaag krijgt!
Hallo
allemaal. Ik wil jullie even persoonlijk spreken! 2008 was een bewogen
jaar. Zelf heb ik daar niet zo veel van meegekregen, maar de verzorgers
hadden zo nu en dan wel een bezorgde blik. Zelf ben ik 2008 ook niet
helemaal schadevrij doorgekomen. Een lap vel van mijn been was toch
behoorlijk vervelend. Het gaat nu gelukkig weer goed, zeker nu ik weer
met mijn vrienden Gijs, Nuit en Lady in de wei sta. Maar geen
gezeur over vorig jaar. We staan hier geweldig en we gaan er een super
2009 van maken. Ik ben misschien dan wel 22 jaar, maar ben van plan om
voorlopig nog even van mijn pensioen te genieten!!! Ik wil alle sponsors
voor mijn pensioen, Rik en Inge van Stal Mansour en mijn verzorgers
bedanken voor alle goede zorgen.
Met
de vrachtwagen rijden we het erf op. Fokan en Entertainer staan wat
verbaasd te kijken. Het lijkt erop dat ze in de gaten hebben dat ze
worden opgehaald want ze lopen nog even naar Anemone en Gompy. Een
hinnik als afscheid en Fokan stapt als ervaren politiepaard zo de
vrachtwagen in. Na een korte rit zijn we bij de nieuwe wei. Met de
oortjes erop en Entertainer aan zijn zijde loopt hij het hele weiland
door. Je ziet hem genieten. Even lekker draven, hapje gras en naar een
groep Belgische trekpaarden wordt vriendelijk gehinnikt. Na een tijdje
komen we weer aan met de vrachtauto. Als de de klep opengaat stappen
daar twee heel bekende paarden uit: Lady en Nuit! Er wordt flink
gehinnikt en als ze bij elkaar zijn dan is de ontmoeting gewoon
ontroerend. Als echte vrienden begroeten ze elkaar. Het is geweldig om
te zien hoe blij de paarden zijn om elkaar weer te zien. Nou met een
enorme hoeveelheid hoor komen ze de tijd wel door. Maar morgen zijn we
er weer, wan ook wij genieten er erg van....
Toen
we vanmorgen bij de wei kwamen schrokken we flink. Een flinke lap vel
hangt aan zijn rechter voorbeen. Dat was net zijn gevoelige beentje met
een flinterdunne huid. Even stoten en hij heeft er weer een wondje aan.
Fokan is al een tijdje bezig om de positie van Nuit langzaam maar zeker
over te nemen en dat gaat waarschijnlijk niet helemaal zonder slag of
stoot. Dierenarts laten komen, Met de trailer naar de kliniek en duimen
dat het goed komt. Gelukkig kunnen we hem 's middags weer ophalen en
samen met Entertainer zetten we hem achter het rusthuis. Hij geniet van
de alle aandacht en laat zich graag even "groomen" als je bij ze in de
wei stapt. Ondanks zijn verwonding, gebruikt hij zijn been prima. Hij
doet het goed en nu maar duimen dat het snel in orde komt.
De
tijd vliegt en het gaat goed met Fokan! Meneer is inmiddels dikke
maatjes met de leidende ruin van de kudde. Eigenlijk kan Fokan wel goed
met Enter, Nuit en Gijs. Lady en Pablo zijn niet echt favoriet. Hij is
al weer 2 jaar hier! Ondanks dat zijn manen wat minder vol zijn en hij
een beetje "knokig"wordt van de ouderdom doet hij het nog goed! Vandaag
gaat het spul weer naar een andere wei en Fokan galoppeert nog vrolijk
mee met de kudde. Stoer hoor op zijn leeftijd! Even een kleine
uitspatting, maar nu weer de orde van de dag.....
Vandaag
is het "kudde-verhuis-dag". Na wat puzzelen weten we de volgorde om alle
8 paarden netjes naar de nieuwe wei te brengen. Fokan en Entertainer
gaan voorop. Fokan kan tegenwoordig niet meer zonder zijn vrouw. Het is
echt samen uit, samen thuis en gezamenlijk lopen ze richting de
nieuwe wei. Entertainer valt en zit onder de modder. Maar Fokan is de
rots in de branding en rustig lopen ze de wei in. We hebben amper tijd
om de halsters af te doen want ze vinden het weer geweldig. lekker gras!
Fokan
zijn hoefjes worden weer verzorgd. Altijd een feestje om Fokan te
bekappen. Braaf staat hij in het gangpad van het rusthuis. Uiteraard
nooit vast, want de "Fokan-kenners" weten wel waarom. Nou is het
bekappen niet iets om te melden, maar wel zijn "rare-voetje". Het was al
een tijdje weer zo dun als een voorbeen moet zijn, maar zijn gewrichten
waren nog steeds warm. Maar nu niet meer! Het ziet er naar uit dat het
helemaal weg is! In het voorjaar zal na het ruien zijn haar misschien
ook wel weer terugkomen. De foto is niet gefoto-shopt hoor! De blubber
hadden we er nog even mogen halen, maar lang niet gek toch? We zetten
Fokan met Entertainer achter het rusthuis met extra hooi en voer. Niet
dat Fokan dat meer nodig heeft, want hij heeft een lekker rond
buikje....
Het
is al weer even geleden dat we iets schreven over Fokan. Maar ja, als
alles goed gaat valt er ook niet zo veel te melden. Fokan is inmiddels
voorzien van een prachtige wintervacht. Net een grote knuffelbeer! Die
vacht heeft hij hard nodig want de afgelopen dagen is het goed koud
geweest. Vandaag komt er bezoek voor Enter en Fokan. Een prachitge dag
om langs te komen want Drenthe ligt er bevroren bij. Een knalblauwe
hemel en een lekker zonnetje. Allebei worden ze vertroetelt en de
aandacht vinden ze heerlijk. Altijd leuk als er iemand langs komt.
Hoezo
dierendag. Het is hier elke dag dierendag! Maar iets extra's krijgen
alle paarden vandaag natuurlijk wel. Fokan en Entertainer natuurlijk
ook. Zodra ik de wei in stap kijken ze al nieuwsgierig naar die oranje
dingen in mijn hand. Oortjes naar voren en recht op hun doel af. Fokan
natuurlijk eerst want hij is de baas. Daarna is Entertainer aan de
beurt. Altijd genieten als de paarden het naar hun zin hebben. Rik: die
2 wortels smaakten natuurlijk extra lekker!
Ook
Fokan krijgt vandaag een grote poetsbeurt. Hij staat vreselijk te
genieten. Hij is nog steeds niet erg dik, maar de appeltjes staan op
zijn vacht. Ook het winterhaar begint te groeien zodat hij straks weer
een echt teddy beertje wordt. De mensen die Fokan kennen weten dat hij
mooie "slagen" heeft in zijn staart en manen. Die worden dan ook weer
eens helemaal uitgeplozen. Voor Fokan is dit een echt feestje, lekker
borstelen, neusje in het hooi en Enter en Amie in het zicht. Want die
verliest hij niet graag uit het oog...
Eigenlijk
is Fokan de "baas" van het rusthuis. Als eerste rusthuispaard heeft hij
ook wel de meeste rechten. met zijn twee merries heeft hij ook niet veel
te klagen. Hij doet het goed en heel langzaam krijgt hij wat meer spek
op zijn flanken. De zon schijnt en Fokan glimt je tegemoet. De zon maakt
hem wat slaperig, zeker nu hij niet meer op Nuit hoeft te letten. je
ziet hem denken, "heerlijk zo'n ouwe dag...."
Als
"mansourder" kijk je natuurlijk regelmatig even op de site van
Sense4horses. Niet alleen bij Fokan, maar ook bij Entertainer. Vandaag
is Fokan verhuisd, samen met Amie, naar de wei van Entertainer. Als een
jong gelukkig paard loopt hij naar Entertainer. Nu heeft hij twee
vrouwen! Fokan heeft het goed voor elkaar. De hereniging met Entertainer
is prachtig om te zien. De foto's zeggen genoeg....
Fokan
kijkt even op, weer een nieuw paard. Maar als Entertainer dichterbij
komt spits hij zijn oren. die ken ik! een zacht gehinnik klink en hij
loopt naar de draad. Entertainer is niet aanspreekbaar. Ze heeft alleen
oog voor het gras. 's avond bij het verzorgen van de
paarden
heeft Entertainer genoeg gras gegeten om naar Fokan te komen. Fokan
hinnikt regelmatig en wil graag bij Enter zijn. Ondanks dat hij al sinds
oktober vorig jaar bij ons is is hij zijn maatjes niet vergeten. De hele
tijd hangt hij bij de draad zo dicht mogelijk bij haar. Oude liefde
roest niet! Straks als ze bij de kudde komt zal ze meteen een maatje
hebben....
De
taak van de kudde zit er op. Veel rusthuispaarden kunnen niet meteen in
het lange gras dus Fokan
en
de rest moest het gras achter het rusthuis kaal vreten. Toch bijna een
klus van 2 maanden! Nu lopen ze braaf langs de puincontainer naar de
andere wei. Het verse gras bevalt ze goed en na een kort vreugdedrafje
en lekker rollen, gaat de neus dan ook naar beneden. Lekker zo'n verse
wei!
Het
is weer zo ver voor Fokan's jaarlijkse enting. Tja als politiepaard ben
je natuurlijk altijd wel wat wantrouwig dus hij kijkt even de kat uit de
boom als hij de stallen inloopt. Ook Bart, onze dierenarts wordt
argwanend bekeken, maar die is wel ok. Braaf ondergaat hij zijn enting.
Als beloning geeft Tim hem nog wat extra voer om daarna weer lekker de
wei in te gaan...
Hallo
allemaal! Het wordt hier druk zeg. Elk weekend komt er wel weer een
nieuw paard bij. Laatst één of ander bruin paard die ze Nuit noemen. Een
praatjesmaker eerste klas. Trok alles uit de kast om aandacht te
krijgen. 's nachts kreeg hij ruzie met Lady en is door de draad
gebroken. Stond hij zomaar in "mijn" kudde. Dus toen ben ik flink op
mijn strepen gaan staan. Dagen heeft het "hanengedrag" geduurd. Wie nu
de winnaar is dat weet ik wel! Iedereen denkt dat Nuit de baas is, maar
ondertussen trekt er een heel ander paard aan de touwtjes. Mijn
opvoeding en training bij
Mansour is nog zo
gek niet geweest...26-05-07
Fokan
is verliefd!!! Die ouwe snoeperd heeft zijn oog laten vallen op Amie,
een africhtingspaard van 4 jaar. De hele club is verhuist naar een
terrein achter het rusthuis om als grasmaaiers te functioneren en hij
kwam bij haar in de wei. Liefde op het eerste gezicht! Als Amie wordt
opgehaald om te trainen, loopt hij als een jonge hengst langs het hek te
draven. Ook het gras doet Fokan goed. Zijn winterhaar is inmiddels
vervangen door een glanzende zomervacht en meneer krijgt weer een beetje
spek op zijn ribben. Kortom Fokan is een "happy horse...."
staat hier nog hoog in het vaandal.
Met enige moeite en veel blubber waren ze weer in de buurt van de wei.
Alleen Fokan had de verkeerde afslag gepakt en nu zat er een sloot
tussen Fokan en de rest van het bonte stel. Geen probleem denkt Fokan en
als een volleerd springpaard neemt hij een sprong en staat weer bij zijn
vrienden. Even later stond alles weer lekker in de wei aan het hooi te
eten. Moeten ze niet te vaak doen dat soort uitstapjes.... 
Sneeuwalarm.
Heel Nederland is in rep en roer omdat er misschien 10 centimeter sneeuw
valt. De NS laat zelf minder treinen rijden, ook een manier om de uitval
te voorkomen. We maken ons op voor een sneeuwstorm. Voer staat al klaar
in de wei, water is gevuld en extra stro in de schuilstal, maar geen
sneeuw. Pas om 17:00 uur begint het een beetje, 3 cm. is er gevallen.
Niet echt spectaculair. Maar genoeg om te zien dat de vacht van Fokan
super isoleert. 
met
mijn voorbeen op mijn brokken heb staan wachten lieten ze me een papier
zien. Iets over sponsering of zo. Die brownies en die miniloepia's
lijken me wel wat. De kaarten zijn leuk voor in de stal. Toch wel gaaf
dat iedereen zo ze best doet om me een goed pensioen te geven. Één ding
is zeker, ik geniet er met volle teugen van! groetjes Fokan
maar
je weet maar nooit. De hele club stond achterin de wei, volledig allert
te zijn. Lange halzen en enige vorm van stress was aanwezig. Niet
helemaal vreemd, want het carbit-schieten geeft een serieuze dreun. Met
wat praten kwam de hele club mee naar voren, waardoor ze minder zicht
hebben op al het nieuwjaarsgeweld. Na een kwartiertje en wat extra hooi
was de rust weer gekeerd. 
Fokan wordt vandaag helemaal ijzervrij
gemaakt.
Fred,
onze hoefsmid haalt in alle rust zijn ijzer eraf. Nee geen nieuwe
schoenen deze keer Fokan! Lekker op zijn blote hoeven. Aan de stand van
zijn benen en hoeven wordt niets gedaan. Hij loopt al jaren zo, dus dat
laten we lekker. Even onwennig loopt hij over de straat weer naar zijn
wei. In de wei gaat hij er met een bokkensprongetje er vandoor naar
de dames. Kijk eens roept hij. In de blubber met mijn blote voeten!
Op
de site van Mansour zag ik de foto's van de Sinterklaas. Het gaat nét
wat te ver om Fokan binnen te halen en de foto's op mijn pc te laten zien. Een
van de foto's heb ik uitgeprint en in de buitenstal gehangen. Fokan
kijkt even weemoedig naar de foto. Je ziet hem denken: "dat was toch wel
leuk". Hij kijkt even over de wei en ziet zijn nieuwe vrienden staan.
Dit is toch ook wel lekker denkt hij en loopt op zijn gemak naar Gijs en
Pablo om zijn verhalen van de Sinterklaasoptochten te vertellen.
even een algehele controle. Ook zijn tanden worden gecontroleerd.
Behalve zijn afgesleten voortandjes van het luchtzuigen is alles prima.
Zijn voetje ziet er goed uit, ook al is het nog aan de warme kant. 's
Avonds met Rik en Inge overlegd hoe we verder gaan met de medicijnen.
Die gaan we nu proberen af te bouwen. Hopelijk blijft het de goede kant
op gaan. Toch wel een lekker idee zo'n controle...
Het
is weer tijd voor zijn wekelijkse "grote poets en knuffel sessie". Fokan
voelt zich goed thuis en heeft weinig zin om zich te laten vangen. Maar
met rust en geduld loopt hij 5 minuten later toch braaf mee naar huis.
Eerst de blubber van zijn benen gespoeld voordat Stephanie het
voetje
verder behandelt. Daarna even op stal naast zijn vriendin Luka voor een
grote poetsbeurt. Niet dat het veel uitmaakt want als meneer even de
kans krijgt ligt hij te rollen in de blubber. ..Nog even gezellig hooi
knabbelen en een uurtje later weer braaf naar de wei. Daar aangekomen
wordt hij met gehinnik van Gijs en Pablo ontvangen, zo van "hé waar ben
jij nu weer geweest?". 
Zijn rechtervoorvoet gaat trouwens ook de goede kant op en is toch al
een stukje dunner geworden. Afgelopen nacht vielen er een paar
donderslagen. Onze eigen paarden zijn niet echt onder de indruk, maar
een nieuw paard is altijd afwachten. Met de zaklamp wezen kijken, maar
alles stond in alle rust te grazen. Hoe kan het ook anders met zo'n
schotvast paard.
Vandaag
gaat het spul bij elkaar. Nadat we het draadje weg hebben gehaald lopen
Gijs (onze Belg) en Pablo (ons veulen) de wei in van Fokan. In 3
seconden is het duidelijk. Onze Gijs heeft zijn positie als "de Man van
Alting"
afgegeven aan Fokan. Een kleine dreiging van Fokan en zijn uitstraling
als ervaren paard is voldoende om Gijs op zijn plaats te zetten.
Gezamenlijk storten ze zich weer op een belangrijke bezigheid: eten.
Pablo weet zich prima te gedragen. Even smekken richting Fokan en ze
staan gezamenlijk water te drinken. Fokan voelt zich prima thuis!
Ondanks
de stormachtige nacht staat Fokan rustig in zijn wei. Als wij aan komen
lopen worden we begroet met een zachte hinnik. Tijd voor zijn medicijnen
en verstopt
in
een appeltje is dat geen enkel probleem. Hij heeft al lekker liggen
rollen in de blubber, een teken dat hij zich wel op zijn gemak voelt. De
kennismaking met onze eigen paarden Gijs (belg, ruin) en Pablo (1,5 jr,
hengst) is erg leuk om te zien. Aankomend weekend mag de boel bij
elkaar. 
Rik's
telefoontje was duidelijk: "Over 13 minuten zijn we er". Fokan stapte op
een voor iedereen bekende manier uit. Hard achteruit. Wat onwennig keek
hij rond. In dit deel van Drenthe was hij nog nooit geweest.
Nadat de
puincontainer argwanend was bekeken
(wat kan je anders verwachten van een politiepaard) op weg naar de wei.
Geen spetterende actie maar gewoon 3 stappen en hoofd aan de grond, gras
eten. Het vertrek van Rik en Inge lokte toch nog een galoppeerpartij uit
met een paar echte hoge bokken. Een hinnik van Fokan die zegt: Bedankt
voor alle goede jaren en zorgen.....
In overleg met Rik is het voor Fokan dan zover. Fokan mag met pensioen!!
Een geweldig initiatief van Rik, die na een werkzaam leven op Stal
Mansour, Fokan een goede oude dag wil geven. Fokan is niet vreemd voor
ons. Aart en Stephanie hebben allebei de nodige paardenervaring opgedaan
op stal Mansour. Aart heeft vele uren op Fokan gereden in de
politielessen en in de stad. Stephanie heeft op Fokan voor de Duitse
springequipe gereden. Iedereen die Fokan kent weet dat hij nog wel eens
gek wil
doen. Zo ook toen Stephanie op de Champion Arnhem reed.
Met een
kapitaal aan paarden achter
je is dat geen pretje. Fokan liet zich ook niet zo makkelijk vangen als
hij eenmaal vrij rondliep. Toen de paarden op de Johannahoeve liepen en
het weer tijd werd ze naar stal te halen is Aart nog wel eens
vooruitgereden met een klein onopvallend touwtje. Heel voorzichtig en
onopvallend naar Fokan gelopen en net toen hij het doorkreeg had Aart
het touwtje om zijn hals. De foto zegt genoeg over zijn reactie.
Iedereen heeft dergelijke verhalen. Mooi dat hij nu aan zijn oude dag
mag beginnen. De mensen die Fokan kennen en in de buurt zijn, zijn van
harte welkom om hem een wortel te komen brengen!